Hoeveel ruimtepuin is er in een baan?

In juli 2026: 2.626 fragmenten live gevolgd · ESA schat 1,2 mln+ stukken >1 cm — CC-BY, „data: Cosmik”

In juli 2026 worden ongeveer 40.000 objectenin een baan om de aarde gevolgd — waarvan zo'n 11.000 werkende satellieten, de rest is ruimtepuin: dode satellieten, opgebrande rakettrappen en fragmenten. Het Europees Ruimteagentschap schat een veel grotere, ongekatalogiseerde wolk — 1,2 miljoen+ stukken groter dan 1 cm en 130 miljoen+ groter dan 1 mm. Cosmik volgt live 2.626 gekatalogiseerde fragmenten van de vier grootste uiteenvalgebeurtenissen; bekijk ze op de 3D-kaart.

Hoeveel puin, per grootte

Het meeste puin is te klein om afzonderlijk te volgen. Het ESA Space Environment Report 2025 schat de populatie per grootte:

≈54.000 objecten groter dan 10 cm — vuistgroot en meer. Bijna allemaal gekatalogiseerd en gevolgd door bewakingsnetwerken.
≈1,2 miljoen objecten van 1 tot 10 cm — knikker- tot vuistgroot. Te talrijk om afzonderlijk te volgen, elk kan een satelliet uitschakelen.
≈130 miljoen objecten van 1 mm tot 1 cm — niet te volgen, maar bij 28.000 km/u tekent zelfs een verfschilfer een raampje.

Gevolgd puin vs volledige catalogus

Van de ~40.000 objecten die door US Space Force en andere sensoren zijn gekatalogiseerd, zijn ongeveer 11.000 actieve satellieten — de rest, in de orde van 25.000–30.000, is puin: afgedankte satellieten, achtergelaten boventrappen en botsingsfragmenten. Zie hoeveel werkende satellieten er zijn op hoeveel satellieten in een baan.

Live uit de CelesTrak-/NORAD-catalogus, bijgewerkt op 2026-07-22 12:56 UTC. Elk uur ververst.

Valt ruimtepuin terug naar de aarde?

Ja — atmosferische wrijving trekt puin in lage banen voortdurend omlaag. Kleine stukken verbranden ongevaarlijk; grotere rakettrappen bereiken de grond enkele tientallen keren per jaar, vrijwel altijd boven oceaan of leeg land. Cosmik markeert de grote vooraf — ontvang een terugkeeralarm of lees wat er gebeurt als satellieten vallen.

Waarom de telling telt: het Kessler-syndroom

Elke botsing maakt duizenden nieuwe fragmenten, elk in staat de volgende te veroorzaken — een kettingreactie die het Kessler-syndroom heet. Daarom volgen agentschappen dagelijks nauwe passages. Meer context op het ruimtepuin-probleem.

Hoe deze telling wordt gemeten

Het live-cijfer op deze pagina is het aantal gekatalogiseerde fragmenten dat Cosmik volgt van de vier grootste uiteenvalgebeurtenissen in een baan (Cosmos 1408, Fengyun-1C, Iridium 33 en Cosmos 2251), elk uur gelezen uit de openbare CelesTrak-/NORAD-catalogus — dezelfde data als onze 3D-kaart. De bredere cijfers — ~40.000 gevolgde objecten en de schattingen van 1,2 miljoen / 130 miljoen per grootte — komen uit het ESA Space Environment Report 2025 (MASTER-model, data tot augustus 2024) en worden als schattingen vermeld, niet als onze live-telling.

Citeer dit getal

Alles op deze pagina is vrij te hergebruiken onder CC-BY 4.0 — in een artikel, paper, presentatie of dataset. Vermeld gewoon "data: Cosmik (gocosmik.com)" met een link terug. De cijfers verversen elk uur. Een maatwerk-uitsnede nodig? Mail hi@gocosmik.com.

data: Cosmik (gocosmik.com), CC-BY 4.0

Veelgestelde vragen

Hoeveel ruimtepuin is er nu in een baan?

In juli 2026 worden ongeveer 40.000 objecten in een baan gevolgd, waarvan ~11.000 actieve satellieten en de rest puin. ESA schat 1,2 miljoen+ stukken groter dan 1 cm en 130 miljoen+ groter dan 1 mm die te klein zijn om te volgen. Cosmik volgt live 2.626 gekatalogiseerde fragmenten van de vier grootste uiteenvalgebeurtenissen.

Hoeveel stukken ruimtepuin zijn er?

Bewakingsnetwerken katalogiseren ongeveer 40.000 objecten, maar de statistische modellen van ESA geven veel meer: ~54.000 objecten groter dan 10 cm, 1,2 miljoen tussen 1 en 10 cm en 130 miljoen tussen 1 mm en 1 cm.

Valt ruimtepuin naar de aarde?

Ja. Atmosferische wrijving trekt puin in lage banen voortdurend omlaag; kleine stukken verbranden, terwijl enkele tientallen grotere trappen per jaar de grond bereiken, vrijwel altijd boven oceaan of onbewoond land. Cosmik biedt terugkeeralarmen voor de opvallende.

Kan ruimtepuin het ISS raken?

Ja, daarom vuurt het International Space Station periodiek zijn stuwraketten af om gevolgde objecten te ontwijken en schuilen bemanningen soms in hun capsules. Het grootste risico komt van de niet-volgbare fragmenten van 1 mm–1 cm; afscherming vangt de kleinste inslagen op.